Welcome Guest ( Log In | Register )

3 Pages V   1 2 3 >  
Reply to this topicStart new topic
> F004 - Event of Love, By..Little Princess
Yoosu.Paradise
post May 1 2014, 21:42
Post #1


YOOSU
*****

Group: Admin
Posts: 811
Joined: 17-June 12
Member No.: 3,925



แสงแดดอ่อนๆในยามเช้ากับอากาศที่สดชื่นมีเด็กหนุ่มสองคนกำลังเตะลูกฟุตบอลกลมๆรับส่งกันไปมาที่สนามฟุตบอลแห่งหนึ่งเด็กหนุ่มที่ตัวเล็กกว่านึกสนุกขึ้นมาเลยวิ่งพาลูกฟุตบอลหนีเด็กหนุ่มอีกคนหนึ่ง
"พี่ยูชอนแน่จริงก็ไล่ตามฟุตบอลจากจุนซูให้ทันสิ" เด็กหนุ่มตัวเล็กกว่าพาเจ้าลูกกลมๆวิ่งหนีไปรอบๆสนามหัวเราะคิกคักที่ได้เห็นพี่ชายตัวเองวิ่งไล่ตาม
"จุนซูเอามาให้พี่เล่นบ้าง" เสียงทุ้มไล่หลังเด็กหนุ่มตัวเล็กอยู่พักหนึ่ง
"ถ้าอยากเล่นพี่ก็วิ่งตามให้ทันสิฮะ ฮ่ะฮ่ะฮ่าาา "
"พี่วิ่งไม่ไหวแล้วพี่เหนื่อย" เด็กหนุ่มผู้พี่หยุดการเคลื่อนไหวมือหนาทั้งสองข้างเท้าที่หัวเข่าก้มหน้าหายใจหอบจากการวิ่งไล่ลูกฟุตบอลจากน้องชาย เด็กหนุ่มตัวเล็กเมื่อเห็นพี่ชายไม่วิ่งไล่ตามและอยู่ในสภาพที่เหนื่อยหอบจึงพาเจ้าลูกกลมๆมาหยุดตรงหน้าพี่ชายที่ตอนนี้นั่งลงไปบนพื้นสนามหญ้าเสียแล้ว
"โหยยยแค่นี้ก็เหนื่อยซะแล้ว เราเพิ่งเล่นกันเองนะพี่ยูชอน"
"ก็พี่มีโรคประจำตัวก็เลยเหนื่อยง่ายไม่ได้แข็งแรงเหมือนจุนซูนะ"
"ก็ตอนเด็กๆให้กินนมเยอะๆก็ไม่เชื่อ "
"พี่เป็นหอบหืดนะไม่ใช่ตัวแคระแก่นเหมือนจุนซูที่ต้องดื่มนมเพื่อให้สูงหนะ"
"โหยยยจุนซูเพิ่งอายุ16สูงเท่าหน้าอกพี่ยูชอนแล้วนะยังมีเวลาให้สูงอีกไม่ได้แคระซะหน่อย" เด็กหนุ่มร่างเล็กทำหน้ามุ่ยใส่พี่ชาย ริมฝีปากหนาคลี่ยิ้มชอบใจเมื่อเห็นใบหน้าที่ทำแล้วมันช่างน่ารักน่าเอ็นดูยิ่งนัก”
“แล้วจะยืนค้ำหัวพี่อีกนานมั้ย ลงมานั่งด้วยกันตรงนี้สิ" มือหนาตบแปะๆไปที่พื้นหญ้าข้างๆตนเองแต่คนเป็นน้องไม่ทำตามยืนทำหน้าแป้นแล๊นอุ้มลูกบอลมือหนาจึงคว้ามือเล็กให้ลงมานั่งด้วยกันแต่น้ำหนักการดึงมันคงแรงเกินไปทำให้ร่างเล็กล้มมาทับเข้าที่อกแกร่งของร่างผู้เป็นพี่ชาย
"อ๊ะ!!พี่ยูชอนอ่าาา"
"ตัวเล็กแค่นี้หนักเหมือนกันนะเนี่ย กินข้าวกี่จานเนี่ย"
“พี่ยูชอนอ่าาจุนซูกินแค่มื้อละจานเดียวเองนะแต่ตักหลายรอบ"
ฮ่าฮ่าฮ่า เสียงหันเราะของทั้งคู่ดังขึ้นพร้อมกันแต่ยังอยู่ในท่าที่นอนทับกันที่ริมสนามฟุตบอล ใบหน้าเรียวจ้องมองผู้เป็นพี่นึกสนุกจึงเอ่ยแซว
"พี่ยูชอนเพิ่งอายุ19แต่ทำไมผมบางจังล่ะฮะ ฮ่าฮ่าฮ่า" เมื่อได้ยินเช่นนั้นร่างสูงจึงเอาคืนด้วยการพลิกตัวร่างเล็กให้อยู่บนพื้นหญ้าขึ้นคร่อมแล้วจี้ไปที่เอวบางทั้งสองข้างร่างเล็กดิ้นไปมาด้วยความจั๊กจี้
"พี่ยูชอนอ่า จุนซูจั๊กจี้ฮะพอเถอะไม่เล่นแล้ว"
"งั้นก็พูดมาก่อนว่าผมพี่ยังบางอยู่มั้ย"
"มะ..ไม่ฮะฮ่าฮา ไม่บางแล้วฮะ" ร่างสูงจึงหยุดการกระทำ
"แต่บางมากกกฮะ"เมื่อเสียงเล็กเอ่ยเช่นนั้นผู้เป็นพี่ชายจึงแกล้งต่อไป สนามฟุตบอลแห่งนี้เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะคิกคักของสองพี่น้อง

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"พี่ยูชอนกลับมาหาจุนเถอะ จุนซูขอโทษ จุนซูมันแย่ นานแล้วนะที่เราไม่ได้เจอกัน จุนซูคิดถึงพี่ ฮือๆๆๆ" เสียงเล็กที่เอ่ยอย่างสะอึกสะอื้นร่ำไห้ท่ามกลางเม็ดฝนโปรยปรายกับหัวใจที่มีแต่ความเหน็บหนาวร่างเล็กนั่งกอดเข่าบนพื้นหญ้าใบหน้าหวานเปื้อนไปด้วยน้ำตาและหยาดฝน ดวงตาเรียวคู่สวยเหม่อมองไปที่สนามฟุตบอลที่ที่เคยมีพี่ชายและตัวเองมาวิ่งเล่นด้วยกัน วันเวลาผ่านไปเนิ่นนานแต่ความทรงจำที่ดีเหล่านั้นยังคงอยู่ไม่เสื่อมคลาย

เด็กหนุ่มตัวเล็กในชุดนักเรียนมอปลายสะพายกระเป๋าเป้ในมือถือไอศกรีมเดินไปกินไปจนมาถึงย่านแห่งหนึ่งของกรุงโซลที่คับคั่งไปด้วยผู้คนซึ่งเป็นแหล่งช้อปปิ้งยามเย็นของคนวัยทำงานและวัยเรียนร่างเล็กเดินมุ่งหน้าไปยังร้านเกมร้านประจำแห่งหนึ่งที่นัดกับพี่ชายไว้หลังเลิกเรียนเด็กหนุ่มตัวเล็กคลี่ยิ้มกว้างเมื่อเห็นพี่ชายซึ่งอยู่ในชุดนักศึกษายืนรออยู่หน้าร้านเกมแล้ว ร่างสูงเมื่อเห็นริมฝีปากบางของผู้เป็นน้องที่เลอะไปด้วยคราบสีน้ำตาก็ต้องหลุดขำ
"พี่ยูชอนขำอะไรฮะ"
"นี่เพิ่งกินไอศกรีมรสช็อกโกแลตมาใช่มั้ย
"รู้ได้ไงฮะ" ผู้เป็นพี่ไม่ตอบ มือหนาหยิบผ้าเช็ดหน้า เช็ดไปยังคราบเลอะที่ริมฝีปากของน้องชายจนคราบช็อกโกแลตหมดไป
"โอ๊ยยยยน่าอายชะมัดเลย จุนซูเดินผ่านมากี่คนแล้วเนี่ย ไม่น่าหละคนพวกนั้นมองมาที่จุนซูแล้วก็หัวเราะกันใหญ่เลย" ร่างสูงหัวเราะกับคำพูดของผู้เป็นน้อง
"คราวหลังก็กินให้มันดีๆสิปากจะได้ไม่เลอะ" คนตัวเล็กทำหน้ามุ่ยใส่พี่ชาย
"ไปเล่นเกมกันเถอะจะได้รีบกลับบ้านเดี๋ยวแม่เป็นห่วง" มือหนาขยี้มาที่ผมนุ่มของน้องชาย โอบไหล่เล็กเข้าในร้านเกม

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

เสียงพูดคุยเจือยแจ่วจากบ้านเล็กๆหลังหนึ่งสามแม่ลูกสนทนากันบนโต๊ะอาหารในระหว่างรับประทานอาหารมื้อเย็น
"แม่ฮะจุนซูเล่นเกมชนะพี่ยูชอนอีกแล้ว จุนซูเก่งมั้ยฮะ"
"จุนซูของแม่เก่งที่สุดเลยจ้ะ" หญิงสาวผู้เป็นแม่ตอบ
"ขี้อวดจัง" ผู้เป็นพี่ชายเอ่ย พร้อมกับขยี้ไปที่ผมนุ่มของน้องชาย
"ผู้แพ้รีบทานข้าวให้อิ่มนะฮะเดี๋ยวต้องมานวดขาให้จุนซูตามที่เราตกลงกันไว้" ร่างสูงได้แต่ก้มหน้ากินข้าวต่อไป ผู้เป็นแม่เห็นลูกชายทั้งสองรักกันดีก็สุขใจถึงแม้ว่าตนเองจะไม่ได้เป็นผู้ให้กำเนิดแท้ๆแต่ก็รักทั้งสองเหมือนลูกในสายเลือดและเด็กหนุ่มทั้งสองก็รู้ดีว่าพวกเขาเป็นเด็กกำพร้าต่างบิดามารดากันได้หญิงสาวผู้นี้ที่ทั้งสองเรียกว่าแม่ตั้งแต่จำความได้แม่ผู้ที่ไม่ได้ให้กำเนิดแต่เป็นผู้ชุบเลี้ยงดูแลพวกเขาให้เติบโตมาจนถึงทุกวันนี้ถึงทั้งสองจะไม่ใช่พี่น้องกันแท้ๆแต่ความรักที่มีให้กันเหมือนว่าเป็นพี่น้องคลานตามกันมา

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ค่ำคืนที่เย็นช่ำสายฝนคงยังโปรยปรายถึงแม้จะล่วงเวลามาเที่ยงคืนแล้ว แสงไฟสลัวๆภายในห้องนอนยังคงเปิดอยู่มือเรียวบางค่อยๆเปิดอัลบั้มภาพทีละหน้าหยดน้ำตาก็ไหลรินเมื่อดวงตาเรียวเห็นภาพผู้เป็นพี่ชายที่ถ่ายคู่กันเมื่อหลายปีก่อนแต่ตอนนี้ร่างบางไม่รู้เลยว่าคนในภาพณตอนนี้จะเป็นเช่นไรหน้าตาจะเปลี่ยนไปอย่างไรหัวใจดวงนี้รู้สึกเหน็บหนาวทุกครั้งเมื่อนึกถึงผู้เป็นพี่ชายที่ตอนนี้ไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

เด็กหนุ่มตัวเล็กวิ่งเล่นฟุตบอลกับเพื่อนๆรุ่นราวคราวเดียวกันที่สนามฟุตบอลในหมู่บ้านอย่างสนุกสนานดวงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้าเด็กๆต่างพากันแยกย้ายกลับบ้านดวงตากลมเหลือบไปเห็นผู้เป็นพี่ชายนั่งรออยู่บนม้านั่งริมสนามกับกล่องใบหนึ่งวางอยู่ข้างๆเด็กหนุ่มรีบวิ่งมาหาพี่ชายอย่างดีใจ
"พี่ยูชอนมาตั้งแต่เมื่อไหร่ฮะ"
"สักพักแล้วล่ะ" มือหนาหยิบกล่องใบนั้นยื่นให้น้องชาย
"รับไปสิพี่ซื้อให้" มือเล็กรับกล่องใบนั้นจากพี่ชายค่อยๆเปิดออกอย่างตื่นเต้นดวงตากลมเป็นประกายริมฝีปากบางฉีกยิ้มกว้างอย่างดีใจเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ในกล่องคือรองเท้าฟุตบอลสีส้มAdidasรุ่นF50adiZeroที่ตนอยากได้
"นี่พี่ยูชอนซื้อให้จุนซูเหรอ"
"อืม"
"ขอบคุณมากๆฮะ พี่ยูชอนใจดีที่สุดเลย" เด็กหนุ่มโผเข้ากอดพี่ชายอย่างดีใจผู้เป็นพี่ตกใจในการกระทำของน้องชายแบบไม่ทันตั้งตัว ร่างเล็กค่อยๆคลายออมกอดออกจากคอแกร่ง เมื่อนึกได้ว่ากำลังกอดพี่ชายอยู่ ใบหน้าดูเขอะเขิน
"พี่ยูชอนเอาเงินที่ไหนไปซื้อเหรอฮะ อย่าบอกนะว่าที่ทำงานหลังเลิกเรียนกลับดึกๆทุกวันก็เพื่อหาเงินมาซื้ออะดีดาสคู่นี้ให้จุนซูน่ะ"
"ถึงพี่ไม่ซื้อรองเท้าให้จุนซูพี่ก็ต้องทำงานอยู่แล้วจะได้มีเงินมาเลี้ยงแม่กับจุนซูไง"
"พี่ยูชอนนี่สุดยอดไปเลยฮะ ผมรักพี่ยูชอนที่สุดเลย" คำพูดที่เอื้อนเอ่ยออกไปอย่างจริงใจของเด็กหนุ่มนั้นมันกลับทำให้หัวใจของผู้เป็นพี่ชายกระตุกสั่นไหวและเบ่งบานขึ้นมา ใบหน้าคมเริ่มมีสีแดงโดยที่คนเป็นน้องไม่ทันสังเกตมือเล็กหยิบเอารองเท้ามาชื่นชมและสวมใส่รองเท้าคู่ใหม่วิ่งเตะฟุตบอลไปตามสนามหญ้าอยู่พักหนึ่งโดยมีผู้เป็นพี่ชายนั่งมองดูอยู่ขอบสนามอย่างสุขใจกับท่าทางที่ร่าเริงของน้องชายไม่นานสองพี่น้องเดินกอดคอพากันกลับบ้าน

บรรยากาศยามเช้าที่แสนอบอุ่นอาหารมื้อเช้าสิ้นสุดลงภายในบ้านหลังเล็กสามแม่ลูกพูดคุยกันเช่นเดิม
"พี่ยูชอนทำไมไม่กินน้ำสมุนไพรที่จุนซูกับแม่อุตส่าห์ทำให้ฮะมันช่วยบรรเทาอาการหอบนะ"
"มันข่มพี่ไม่ชอบ"
"ยาที่ไหนหวานกันล่ะฮะถ้าพี่ยูชอนไม่กินแล้วจะมีแรงไปทำงานได้ยังไง" เสียงเล็กตำหนิผู้เป็นพี่ชาย แม่และพี่ชายนั่งขำขันกันกับท่าทางของเด็กหนุ่มที่ดูจู้จี้เหมือนกับว่าตัวเองเป็นผู้ปกครอง
"นี่จุนซูเป็นห่วงพี่จริงๆหรือกลัวว่าจะไม่มีคนหาเงินมาซื้อของให้"
"เป็นห่วงพี่ยูชอนสิฮะแต่อย่างหลังคิดนิดหน่อยเองฮิยะฮะฮ่าา"เสียงเล็กหัวเราะร่วนเด็กหนุ่มผู้เป็นพี่ชายยิ้มกว้างกับคำตอบของน้องชายมือหนาขยี้ไปที่ผมนุ่มของน้องชายจนหัวกลมสั่นคลอนไปมา
"อ๊ะ!!พี่ยูชอนอ่าา" ผู้เป็นแม่นั่งยิ้มกับพฤติกรรมของลูกทั้งสองอย่างเอ็นดู

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

วันหนึ่ง เด็กหนุ่มทั้งสองอยู่บ้านกันลำพังเนื่องจากผู้เป็นแม่เดินทางไปหาญาติที่ต่างจังหวัดและวันนี้เองวันที่เรื่องทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนไป แสงไฟสลัวที่เปิดอยู่จากห้องนอน เข็มนาฬิกาบอกเวลา 23.00 น.ร่างเล็กยังคงนั่งพิงอยู่หัวเตียงนอน เยียดขาเรียวตามสบาย มือบางกดเล่นเกมอย่างเมามันโดยมีพี่ชายนอนอยู่ข้างๆ
"จุนซูนอนเถอะพี่ง่วงแล้ว"
"พี่ยูชอนนอนไปก่อนเลยฮะจุนซูยังสนุกอยู่เลย"
"จุนซูยังเล่นเกมอยู่อย่างนี้ พี่จะหลับได้ยังไง"
"ก็จุนซูขอนอนแยกห้องกับพี่ยูชอนพี่ยูชอนก็ไม่ยอม ขอนอนแยกเตียงก็ไม่ได้ แถมยังนอนกอดจุนซูทุกคืนเหมือนกับว่าจุนซูคือหมอนข้าง" ผู้เป็นพี่ค่อยๆลุกขึ้นนั่งจ้องมองเสี้ยวหน้าของน้องชายที่ขณะนี้ก้มหน้าก้มตากดเกมอย่างสนุกสนานอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะรวบรวมความกล้าพูดในสิ่งที่ตนเองรู้สึกกับน้องชายออกไป
"จุนซูพี่มีอะไรจะบอก"
"อะไรเหรอฮะ" เสียงเล็กเอ่ยถามแต่ใบหน้าเรียวยังคงจดจ่ออยู่กับเกม
"พี่รักจุนซูนะ"
"อ๋อ....นึกว่าเรื่องอะไรจุนซูก็รักพี่ยูชอนฮะ" เสียงเล็กเอ่ยตอบแต่ยังคงก้มหน้ากดเกมต่อไป มือหนาหยิบเกมออกจากมือเล็กเพื่อให้คนตัวเล็กหันมาสนใจตน
"พี่ยูชอนอ่าาาาเอาเกมของจุนซูคืนมานะ"
"จุนซูพี่ไม่ได้รู้สึกรักจุนซูแบบที่พี่น้องรักกัน พี่รักจุนซูแบบคนรักกัน" ใบหน้าเรียวเล็กอึ้งกับคำพูดของพี่ชาย
"พี่ยูชอนล้อจุนซูเล่นใช่ไหมฮะ"
"พี่ไม่ได้ล้อเล่นพี่พูดความจริง" ร่างบางจ้องมองใบหน้าคมที่ดูจริงจังของผู้เป็นพี่ก็ต้องหลุดขำออกมา
"พี่ยูชอน อย่ามาหลอกจุนซูเลยจุนซูไม่เชื่อหรอกเอาเกม..." เสียงเล็กยังเอ่ยไม่จบมือหนาดึงใบหน้าเรียวเข้ามาใกล้ริมฝีปากหนาประกบเข้าที่ริมฝีปากบางอย่างรวดเร็ว ดวงตาเรียวเบิกตากว้างด้วยความตกใจกับจูบที่พี่ชายมอบให้เป็นเวลานาน น้ำใสเริ่มไหลรินจากดวงตาเรียวมาถูกมือหนาผู้เป็นพี่ค่อยๆถอนริมฝีปากหนาออกอย่างช้าๆ จ้องมองใบหนาที่เปื้อนไปด้วยหยาดน้ำตา มือบางทุบตีเข้ามาที่อกแกร่งซ้ำไปซ้ำมา
"พี่ยูชอนทำแบบนี้ได้ยังไงเราเป็นพี่น้องกันนะ ฮือ ๆ ๆ"
"เราไม่ได้มีพ่อแม่คนเดียวกันซะหน่อยจุนซู"
"เราเป็นผู้ชายเหมือนกันนะ จุนซูรับไม่ได้ถ้าเราจะรักกันแบบนั้น" มือบางเช็ดไปที่ริมฝีปากไปมาอย่างแรงเหมือนกับว่าจะเช็ดให้สิ่งสกปรกออกไปจากริมฝีปาก มือบางผลักอกแกร่งแล้วลุกขึ้นเขวี้ยงข้าวของกระจัดกระจายไปทั่วห้องนอน ขาเรียวก้าวไปยังประตู
"จะไปไหนจุนซู" ผู้เป็นพี่ชายมารั้งร่างเล็กของน้องชายไว้ ด้วยการสวมกอดแน่น ทั้งคู่อยู่ในท่าที่กอดรัดฟัดเหวี่ยงกัน
"ปล่อยจุนซูนะ!!!ไปให้พ้น!!!จุนซูเกลียดพี่ยูชอน!!!จุนซูไม่อยากเห็นหน้าพี่ยูชอนอย่ามาถูกเนื้อต้องตัวจุนซู จุนซูเกลียดพี่ยูชอน!!!ฮือๆๆ" คำพูดเหล่านั้นทำให้พละกำลังของผู้เป็นพี่อ่อนแรงลงทันที เด็กหนุ่มผลักพี่ชายออกจากการเกาะกุมก้าวเท้าออกจากห้องอย่างรวดเร็วเสียงประตูปิดลงอย่างแรงทิ้งให้ผู้เป็นพี่ชายอยู่ในห้องเพียงลำพัง ห้องที่เต็มไปด้วยข้าวของกระจัดกระจายกับหัวใจที่แสนปวดร้าวเมื่อได้ยินคำพูดที่แสนเจ็บปวดออกจากปากของน้องชายผู้เป็นที่รัก ร่างสูงทรุดลงนั่งกลับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง
รุ่งเช้าที่เงียบสงบร่างเล็กตื่นมาพร้อมกับดวงตาที่บวมช้ำจากการร้องไห้หนักเมื่อคืนเด็กหนุ่มร่างเล็กได้แต่เก็บตัวอยู่ในห้องนอนของผู้เป็นแม่เพื่อหลบหน้าผู้เป็นพี่ชาย เมื่อเจอหน้าก็ไม่แม้แต่ปรายตามอง ไม่มีบทสนทนาใดใดตอบรับเมื่อพี่ชายพูดด้วย เป็นเวลาสองวันที่เด็กหนุ่มตัวเล็กไม่ยุ่งเกี่ยวใดใดกับพี่ชายเลย

"พี่ขอโทษนะที่ความรู้สึกของพี่มันทำให้ความสัมพันธ์ของเราไม่เหมือนเดิม" เสียงทุ้มเอ่ยกับตัวเอง น้ำตาไหลอาบแก้ม ร่างสูงค่อยๆทรุดนั่งลงอย่างหมดแรงอยู่หน้าห้องของผู้เป็นแม่ห้องที่มีคนที่เขารักอยู่ข้างใน

ตกเย็นภายในบ้านดูเงียบสงัดเหมือนกับว่าไม่มีใครอยู่เลย ร่างเล็กดูนาฬิกาที่บอกเวลาว่าจะ18.00 น.แล้ว จึงได้เวลาที่ผู้เป็นแม่จะกลับบ้านแล้วจึงตัดสินใจกลับมาที่ห้องของตนเพื่อเอาเสื้อผ้ามือเรียวบางค่อยๆเปิดประตูอย่างช้าๆชะโงกหน้าดูว่ามีพี่ชายของตนอยู่หรือเปล่าเพราะความรู้สึกตอนนี้ของเด็กหนุ่มยังไม่พร้อมที่จะเจอหน้าพี่ชายตัวเองภายในห้องดูเงียบสนิทข้าวของที่กระจัดกระจายด้วยฝีมือตัวเองเมื่อคืนก่อนถูกเก็บเข้าที่อย่างเรียบร้อย ขาเรียวค่อยๆย่างก้าวเข้าไปในห้องมุ่งตรงไปที่ตู้เสื้อผ้าและเปิดมันเพื่อเอาเสื้อผ้าของตน ดวงตาเรียวเบิกตากว้างเมื่อเสื้อผ้าของผู้เป็นพี่ไม่อยู่แล้วไม่มีสักตัวหลงเหลือ ร่างเล็กวิ่งตะโกนร้องเรียกหาพี่ชายทั่วบ้านแต่ก็ไม่มีเสียงตอบใดใด
'ไปให้พ้น!!! จุนซูเกลียดพี่ยูชอน!!!จุนซูไม่อยากเห็นหน้าพี่ยูชอน' เด็กหนุ่มร่างเล็กย้อนคิดถึงคำพูดตัวเองที่เอ่ยออกไปกับพี่ชายเมื่อคืนนั้นและนั้นคือสาเหตุที่ผู้เป็นพี่ต้องจากไปร่างเล็กทรุดลงนั่งกอดเข่าร่ำไห้

"จุนซูเป็นอะไรลูก เกิดอะไรขึ้นร้องไห้ทำไม" ผู้เป็นแม่ดูตกใจกับพฤติกรรมของลูกชาย ร่างเล็กเมื่อเห็นแม่กลับมาก็ลุกโผเข้ากอดผู้เป็นแม่
"พี่ยูชอนไปแล้วฮือๆๆๆ"



ร่างบางนั่งนึกถึงเหตุการณ์วันวานวันที่ไม่มีพี่ชายอยู่ข้างๆมันทำให้ได้รู้ว่าความสุขของชีวิตมันได้ขาดหายไปหัวใจดวงนี้ไม่เบิกบานเหมือนแต่ก่อน เพิ่งได้รับรู้ความรู้สึกที่แท้จริงของหัวใจตนเองว่าเป็นเช่นไรรู้สึกคำพูดที่เอ่ยออกไปวันนั้นวันที่พี่ชายคงเจ็บปวดมาก มารู้ตัวอีกทีทุกอย่างมันก็สายเกินไปก็สมควรแล้วล่ะที่จะได้รับความเจ็บปวดบ้าง
ตั้งแต่เหตุการณ์วันนั้นร่างบางรู้สึกผิดทุกครั้งเมื่อนึกถึงเรื่องวันนั้นที่พูดออกไปโดยไม่ตั้งใจ และเป็นต้นเหตุที่ทำให้พี่ชายต้องจากไปร่างบางเริ่มร้องไห้หนักขึ้นผู้เป็นแม่เมื่อได้ยินเสียงสะอื้นไห้และแสงไฟที่ยังคงเปิดอยู่มาจากห้องนอนของลูกชายคนเล็กจึงเข้ามาดูเมื่อเปิดประตูก็เห็นภาพเช่นเดิมลูกชายที่นั่งดูรูปเก่าๆและร้องไห้สะอึกสะอื้นผู้เป็นแม่เข้ามาโอบไหล่บางไว้เหมือนเช่นทุกครั้ง
"พี่เค้าต้องกลับมาสักวัน"
"จุนซูผิดเองฮะที่วันนั้นจุนซูทำตัวแย่ๆพูดจาแย่ๆใส่พี่ยูชอนทำให้พี่ยูชอนต้องไป"
"ตอนนั้นจุนซูยังเด็ก ยังแยกแยะไม่ออกว่าความรู้สึกที่มีให้พี่ยูชอนเป็นแบบไหน" ผู้เป็นแม่พูดปลอบลูกชายเรื่องราวทั้งหมดในวันนั้นที่ได้เล่าผ่านออกมาจากปากของลูกชายคนเล็ก ผู้เป็นแม่ได้รับฟังและเข้าใจทุกอย่างดี
"จุนซูคิดถึงพี่ยูชอนฮะไม่รู้ตอนนี้จะเป็นยังไงอยู่ที่ไหนนี่ก็แปดปีแล้วนะที่ไม่ได้เจอพี่ยูชอนเลยฮือๆๆ"
"พี่เค้าต้องมีชีวิตที่ดีเงินที่ส่งมาทุกเดือนๆ แม่มั่นใจว่าคือพี่เค้าที่ส่งมา อย่างน้อยเราก็ได้รู้ว่าพี่เค้ายังนึกถึงเราสองคนอยู่เสมอ"
"ทำไมพี่ยูชอนไม่กลับมาล่ะฮะหรือว่าพี่ยูชอนไม่อยากเห็นหน้าจุนซูอีก"
"พี่เค้าคงมีเหตุผลของเขา รอให้เค้าพร้อมสักวันพี่ยูชอนจะกลับมา ตอนนี้จุนซูควรนอนได้แล้วนะเดี๋ยวพรุ่งนี้จะไปทำงานไม่ไหวนะ" ร่างบางตอนนี้ที่โตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นเยอะแล้วรับฟังและทำตามที่แม่ของตนเอ่ย

ทุกวันหลังเลิกงานร่างบางจะไปย่านที่มีคนเยอะๆไปนั่งมองผู้คนที่เดินผ่านไปมาและหวังว่าจะได้เจอผู้เป็นพี่ชายสักครั้งแต่ก็ไม่เคยได้พบอย่างที่หวังเลย ภาพเก่าๆย้อนคืนมาบ่อยครั้งเมื่อร่างบางพาตัวเองไปยังสถานที่ที่ทั้งสองเคยไปด้วยกัน ขาเรียวก้าวเดินเรื่อยๆมุ่งหน้ากลับสู่บ้านหลังเล็กของตน เมื่อขาเรียวพาร่างมาถึงหน้าบ้านของตนก็ต้องแปลกใจเมื่อมีรถยนต์คันหรูยี่ห้อดังสีดำมาจอดนิ่งอยู่หน้าบ้าน บ่งบอกให้รู้ว่ามีแขกมาเยือน เสียงฝีเท้าเคลื่อนมาจากด้านในบ้านกำลังเดินมุ่งหน้าออกมาทางประตูรั้วบ้าน ดวงตาเรียวหันเหความสนใจจากรถยนต์คันหรูไปที่ประตูรั้วบ้านเมื่อแขกผู้มาเยือนได้ก้าวเท้าออกมา ดวงตาเรียวก็ต้องเบิกตาโต น้ำตาใสเออคลอหัวใจพองโตขึ้นมาอีกครั้งเมื่อได้เห็นใบหน้าที่เฝ้าคิดถึงและไม่ได้เห็นมานานแต่ยังจำขึ้นใจ ทุกอย่างบนใบหน้าของคนตรงหน้ายังคงไม่เปลี่ยนไปมาก มีก็แต่ทรงผมที่ตัดสั้นลง ดวงตาเรียวไล่มองตั้งแต่ใบหน้าจรดปลายเท้าร่างสูงตรงหน้าที่ตอนนี้อยู่ในชุดสูทสีดำดูดีและมีสง่าเป็นอย่างมาก ริมฝีปากบางฉีกยิ้มกว้าง
"พี่ยูชอน!!"เสียงหวานเอ่ยชื่อผู้เป็นพี่ชายอย่างดีใจที่ได้พบกันอีกครั้ง ผิดกับร่างสูงที่แสดงสีหน้าเรียบเฉยไม่แม้แต่จะฉีกยิ้มให้ผู้เป็นน้องแต่กลับรีบเปิดประตูขึ้นรถ
"พี่ยูชอนจะไปไหน ออกมาคุยกับจุนซูก่อน" มือบางเคาะไปที่กระจกรถ รถยนต์คันหรูถูกสตาร์ทและออกเคลื่อนตัวไปอย่างรวดเร็วขาเรียวก้าวเท้าวิ่งตามรถของพี่ชาย
"พี่ยูชอนกลับมาก่อน รอจุนซูด้วย!!" แต่ยิ่งวิ่งตามเท่าไหร่รถก็ยิ่งเคลื่อนตัวออกไปไกลขึ้นเรื่อยๆร่างบางวิ่งไปร้องไห้ไปพร้อมกับตะโกนชื่อพี่ชายตามหลังครั้งแล้วครั้งเล่าแต่ก็ไม่ได้รับความสนใจใดใดจากพี่ชายเลย มีเพียงแต่ผู้คนละแวกนั้นที่ต่างพากันมองดูอย่างสนใจ ขาเรียววิ่งตามรถคันนั้นไปเรื่อยๆจนมันหายลับตาไป ร่างบางหยุดเหนื่อยหอบและหมดแรง หัวใจเริ่มเจ็บช้ำรู้สึกผิดหวังกับการพบเจอกันแต่ไม่ได้พูดคุยอะไรกันเลย น้ำตาใสอาบไปทั่วแก้มเนียนทั้งสองข้าง ร่างบางพาตัวเองก้าวเดินอย่างช้าๆในสภาพทีไร้เรี่ยวแรงมาที่สนามฟุตบอลของหมู่บ้านที่ซึ่งเคยมาเที่ยวเล่นกับพี่ชายอยู่บ่อยๆเมื่อตอนเป็นเด็กหนุ่ม ร่างบางค่อยๆนั่งลงบนสนามหญ้านุ่มนั่งร้องไห้ตัวโยนสะอึกสะอื้นเหมือนจะขาดใจ
"ฮือๆๆ"


"จุนซูมานั่งทำอะไรตรงนี้" ร่างเล็กหันเหความสนใจจากหนังสือเรียนของตัวเองที่กำลังขีดๆเขียนๆอยู่ใต้ต้นไม้ข้างสนามฟุตบอลเงยใบหน้ามองพี่ชาย
"จุนซูอยากเล่นฟุตบอลกับเพื่อนๆก็เลยมานั่งดูแต่จุนซูยังทำการบ้านไม่เสร็จเลย" คนตัวเล็กเบะปาก
"แล้วทำไมไม่ทำให้เสร็จล่ะ หืมมส์"
"ก็มันยากนี่ฮะคุณครูให้แปลอังกฤษเป็นเกาหลีในหัวข้อวันฮาโลวีน แค่บรรทัดแรกจุนซูก็ไปไม่เป็นแล้ว"
"เดี๋ยวพี่ช่วยแปล"
"เย้ๆๆๆพี่ยูชอนใจดีที่สุดเลย " ร่างสูงเขยิบเข้าไปนั่งใกล้ๆน้องชาย
"จุนซูพี่มีอะไรอยากจะถาม"
"อะไรฮะ" คนตัวเล็กเอียงคอทำหน้าสงสัย
“ถ้าวันหนึ่งพี่ทำให้จุนซูรู้สึกแย่ จุนซูจะเกลียดพี่มั้ย”
"รู้สึกแย่แบบไหนเหรอฮะ"
"เอ่อ..พี่ก็บอกไม่ถูก"
"พี่ยูชอนนี่แปลกคน แต่ไม่ว่าพี่ยูชอนจะทำให้จุนซูรู้สึกแย่แค่ไหนจุนซูก็ไม่มีทางเกลียดพี่ยูชอนหรอก ก็เราเป็นพี่น้องกันนี่ฮะจะเกลียดกันไปทำไม" คนตัวเล็กพูดจบก็ฟุบตัวลงนอนกับพื้นโดยที่เอาศีรษะกลมๆหนุนไปที่ตักของผู้เป็นพี่ชาย
"พี่ยูชอนแปลให้หมดเลยนะ เขียนให้ด้วยจุนซูเพลียแล้วจุนซูขอพักก่อน"
"เพลียอะไรพี่ยังไม่เห็นจุนซูแปลสักคำเลยนะ"
"ก็จุนซูใช้ความคิดมากไงว่าจะแปลออกมายังไงดีก็เลยเพลีย" เมื่อพูดจบ ดวงตาเรียวปิดนิ่ง ร่างสูงส่ายหน้ากับพฤติกรรมของคนเป็นน้อง มือเรียวบรรจงเขียนตัวอักษรภาษาเกาหลีอย่างตั้งใจเป็นเวลาครู่หนึ่งจนเขียนเสร็จดวงตาคมหันมาสนใจที่ใบหน้าเรียวของน้องชาย ที่ยังคงน่ารักสดใสแม้กระทั่งยามหลับใหล ริมฝีปากหนาฉีกยิ้มกว้างอย่างสุขใจนิ้วเรียวยาวไล่ไปที่ริมฝีปากบางเบาๆ จมูกโด่งกดลงไปที่หน้าผากมนของผู้เป็นน้องชายอย่างแผ่วเบา
"พี่รักจุนซูนะ" เสียงทุ้มเอ่ยเบาๆ เปลือกตาบางค่อยๆเปิด หรี่ดวงตาเพื่อปรับแสง
"เมื่อกี้พี่ยูชอนทำอะไรจุนซูหรือเปล่า" ร่างบางค่อยๆลุกนั่งด้วยความงัวเงีย
"เปล่าหนิพี่ก็นั่งแปลบทความให้จุนซูอยู่นี่ไง" ร่างสูงรีบตอบทันควัน
"แต่ทำไมจุนซูรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างมาสัมผัสที่ปากแล้วก็หน้าผากของจุนซู" เสียงหวานเอ่ยพลางเอามือลูบไล้ไปที่ริมฝีปากและหน้าผากของตัวเอง
"คงฝันไปน่ะ"
"แต่จุนซูรู้สึกว่ามันเหมือนจริงมากๆเลยนะฮะ"
"ฝันกลางวันน่ะ" มือหนาขยี้ไปที่ผมนุ่มของน้องชายจนผมยุ่งไปหมด
“พี่ยูชอนอ่าาา ชอบขยี้ผมจุนซูอยู่เรื่อยเลย” ใบหน้าเรียวทำหน้ามุ่ยใส่ ริมฝีปากว้างยิ้มชอบใจ
"อะนี่พี่แปลเสร็จแล้ว" มือหนายื่นหนังสือเรียนให้น้องชายพลางลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว
"พี่กลับก่อนนะ" ขาเรียวยาวรีบเดินจ้ำอ้าวอย่างรวดเร็ว
"เดี๋ยวก่อนสิจะรีบไปไหนล่ะฮะ พี่ยูชอน!!! รอจุนซูด้วย!!!"ร่างบางตะโกนไล่หลังและรีบลุกวิ่งตามผู้เป็นพี่ไป

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"พี่ยูชอนกลับมาหาจุนซูเถอะนะ ฮืออออย่าทิ้งจุนซูไปอีกเลย จุนซูรู้ใจตัวเองแล้ว จุนซูรักพี่ยูชอนฮือๆๆๆ"
"พี่ยูชอนกลับมาเถอะนะ จุนซูรักพี่ยูชอน"
"สวบบ~~"สวมกอดที่มาจากทางด้านหลังที่รัดแน่นทำให้ร่างเล็กสะดุ้งฮวบ
"พี่ก็รักจุนซู" ร่างบางหยุดร้องไห้เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นหู มือบางจับไปที่ท่อนแขนแกร่งค่อยๆคลายออกแล้วหันหน้ามาเผชิญต้นเสียงอย่างช้าๆ
"พี่ยูชอน!!พี่ยูชอนกลับมาหาจุนซูแล้ว" ร่างบางโผเข้ากอดพี่ชายด้วยความดีใจใบหน้าหวานซบเข้าที่อกแกร่งอยู่ครู่หนึ่งเคลิบเคลิ้มไปกับอ้อมกอดอันแสนอบอุ่น อ้อมกอดที่โหยหา ร่างบางค่อยๆเงยมองใบหน้าของพี่ชายใบหน้าที่ยังคงเคารูปเดิมไม่เปลี่ยนไปมากและมีเสน่ห์ขึ้น มือหนาเกลี่ยหยาดน้ำตาที่เปื้อนแก้มเนียนทั้งสองข้างอย่างเบามือ
"พี่นี่มันแย่มากๆเลยนะที่ทำให้จุนซูร้องไห้" ร่างบางพยักหน้ารับ
"ใช่พี่ยูชอนแย่มากๆที่ทำให้จุนร้องไห้ทุกวันเพราะต้องคิดถึงพี่ ทำให้จุนซูรักแล้วก็ทิ้งจุนซูไป" ร่างบางเบะปากอย่างงอนๆ ริมฝีปากหนาคลี่ยิ้มอย่างชอบใจ
"ต่อจากนี้พี่จะไม่จากจุนซูไปไหนอีก พี่จะอยู่กับจุนซูที่นี่" มือหนาดึงร่างเล็กมากอดแนบอกอีกครั้ง

ภายในห้องนอนที่แสนอบอุ่นกับแสงไฟสลัวๆที่ยังคงเปิดอยู่สองพี่น้องที่ตกลงกันแล้วว่าจะเปลี่ยนสถานะจากพี่น้องมาเป็นคนรักกันอย่างจริงจังตอนนี้ทั้งสองได้นอนกอดกันบนเตียงนุ่ม เล่าเรื่องราวที่ผ่านมาของกันและกัน
"พี่ยูชอนทำไมตอนที่เราเจอกันหน้าบ้าน พี่ถึงไม่แสดงอาการอะไรเลยเมื่อเจอจุนซู แล้วหนีจุนซูทำไมฮะ" ร่างบางเอ่ยถามอย่างสงสัยพลางเงยหน้ามองคนรัก
"แปดปีที่ผ่านมาพี่คิดถึงจุนซูตลอด พี่พยามจะลืมจุนซู พยามเลิกรักจุนซูแบคนรัก จะได้กลับมาหาจุนซูได้อย่างบริสุทธิใจแต่กลับทำไม่ได้เลย ยิ่งพอได้มาเจอหน้าจุนซูอีกครั้งพี่ดีใจสุดๆที่ได้เห็นใบหน้าที่พี่เฝ้าคิดถึงมาตลอดพี่กลัวกลัวว่าจะควบคุมอาการตัวองไม่อยู่และแสดงท่าทางอะไรที่ไม่ดีออกไป กลัวจุนซูจะไม่ชอบและรับไม่ได้เหมือนวันนั้นพี่ไม่รู้จะทำยังไงเลยขับรถออกไปตั้งหลักก่อน" ร่างบางหัวเราะคิกคักเมื่อได้ฟังคำตอบ
"แล้วทำไมถึงกลับไปที่สนามฟุตบอลล่ะฮะ" ตอนที่พี่มาหาแม่ที่บ้าน แม่บอกว่าจุนซูมีเรื่องสำคัญจะบอก ยิ่งพี่เห็นจุนซูที่วิ่งตามรถอย่างไม่รู้จักเหนื่อยพี่ก็เลยคิดว่าจุนซูต้องมีเรื่องสำคัญจริงๆและพี่ก็อยากรู้ว่าจุนซูจะบอกอะไรพี่ พี่เลยตัดสินใจขับรถช้าๆตามจุนซูไปที่สนามฟุตบอล"
"แล้วชัดเจนหรือยังฮะ"หน้าหวานเริ่มแดง
"ขออีกทีได้มั้ยนะนะคนดี" ใบหน้าหวานจ้องใบหน้าของคนรักเอ่ยช้าๆอย่างตั้งใจ"จุนซูรักพี่ยูชอนฮะ"
"ฟอดดด~~" จมูกโด่งกดไปที่แก้มสากของคนรักแล้วค่อยๆฟุบตัวลงนอนริมฝีปากหนาฉีกยิ้มกว้าง
"นอนแล้วเหรอ ไม่ฟังเรื่องแปดปีที่ผ่านมาแล้วเหรอว่าพี่เป็นยังไงบ้าง"
"ไว้วันหลังเถอะฮะจุนซูง่วงแล้ว" ร่างสูงเอื้อมมือไปปิดสวิตซ์ไฟบนหัวเตียง ล่ำลาคนรักด้วยการกดริมฝีปากหนาลงบนหน้าผากมนอย่างแผ่วเบา
"ราตรีสวัสดิ์นะจุนซูของพี่"

END

--------------------------------------------------------------

ysparadise_ys-love.gif

QUOTE
Yoosu Fiction contest 2014

สำหรับสมาชิกบอร์ด สามารถโหวตได้ในกระทู้นี้นะคะ
http://www.yoosuparadise.com/paradise/inde...?showtopic=8821
(สมาชิก 1 คน โหวตได้ 1 ครั้ง นับเป็น 2 คะแนน)

สำหรับผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิกบอร์ด สามารถโหวตได้จากลิ้งค์นี้นะคะ
https://docs.google.com/forms/d/18wL4Mo2DB-...Hwuui8/viewform
(1 คน โหวตได้ 1 ครั้ง นับเป็น 1 คะแนน)

หลังจากปิดโหวต เราจะนำคะแนนทั้งสองส่วนมารวมกันค่ะ

ระยะเวลาในการโหวต ตั้งแต่วันที่ 1 พค. – 1 มิย. เวลา 21.00 น.
และประกาศผลในวันเกิดของยูชอน วันที่ 4 มิย. เวลา 12.00 น.

ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมสนุกกับกิจกรรมของเรานะคะ
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Ter
post May 2 2014, 18:48
Post #2


YOOSU
*****

Group: Senior Member
Posts: 1,006
Joined: 16-May 09
From: หลงเมนหัวปลักหัวปลำ :)
Member No.: 684
Name : Taew



จุนซูน่ารักมากกกกกกกกกกก อ๊ากกกก
พี่ยูชอนใจร้ายจริงๆ 8ปีเลยนะ ดีนะไม่มีหนุ่มมาคาบจุนซูไป


--------------------
The Aortaew :)
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Lo_ma_ja
post May 2 2014, 20:47
Post #3


YOOSU
*****

Group: Angel
Posts: 1,724
Joined: 2-August 09
Member No.: 1,914
Name : yui
Age : 25



8ปีที่รอคอยในที่สุดก็สมหวังฮือๆ
จุนซูหนูไปว่าพี่เค้าผมบางได้ไงลูก555555
ขอบคุณมากค่ะ
Go to the top of the page
 
+Quote Post
ksarang
post May 4 2014, 12:18
Post #4


YOOSU
*****

Group: Angel
Posts: 3,141
Joined: 30-May 09
Member No.: 1,186



โอ้ว...ปาร์คเสียใจ หายไป 8 ปีเลย...
ต่างคน ต่างรอ ทรมานน่าดู
สมหวังแล้ว ดูแลกันดีๆนะ^^

ขอบคุณค่ะ


--------------------

**Yoosu Forever**
Go to the top of the page
 
+Quote Post
loveyoosu
post May 8 2014, 00:42
Post #5


YOOSU
*****

Group: Angel
Posts: 5,226
Joined: 14-May 09
Member No.: 182



อ่า...แปดปีที่รอคอย..มันคุ้มค่าใช่มั้ยค่ะพี่ยูชอน
เพราะในที่สุดน้องจุนซูก็รู้ใจตัวเองว่ารักพี่ยูชอน^^


--------------------

Credit : midnight train
Go to the top of the page
 
+Quote Post
janjee
post May 12 2014, 03:14
Post #6


Y
*

Group: Member
Posts: 22
Joined: 15-December 13
From: Bkk Thailand
Member No.: 4,611
Name : janbearboobee
Age : 18



8ปีเลยนะ ถ้าต่างฝ่ายต่างไม่รักกันจริงทนไม่ได้หรอก คงเลิกหวังเลิกรอนานแล้ว
แต่ปาร์คก็ไปบุกจูบน้องแบบนั้น น้องเพิ่งก็ปีเอง เป็นเราๆก็ตกใจ- -+
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Y•u_Shala~
post May 24 2014, 09:57
Post #7


YO
**

Group: Member
Posts: 152
Joined: 14-May 09
From: [หน้าบ้านปาร์ค] !! ~
Member No.: 218
Name : •A•



ปาร์คใจร้ายมาก ให้น้องรอทุกวัน แถมร้องไห้ทุกวันอีก .. หนูสาปพี่เค้าเลยลูก ให้ผมบางลงกว่าตอนอายุ19 ~55555555
เราเป็นน้องเราก็ตกใจนะอยู่ดีๆพี่มาบอกว่ารักแบบคนรักเนี่ย .. คนผมบางยังน้อยใจง่ายอีก .. น้องพูดเพราะตกใจหรอก .. ถึงขั้นหนีไปเลย

ขอบคุณมากข่าาา > <
Go to the top of the page
 
+Quote Post
YCYC
post May 25 2014, 15:52
Post #8


YO
**

Group: Member
Posts: 156
Joined: 4-June 12
Member No.: 3,752
Name : Un
Age : 20



นานมากกก พี่ปาร์คคะ!!!!
มันนานไป ชอบคุณแม่ ออมม่าน่ารักมาก
อ่านไปก็กลัวไปว่าจะจบเศร้า 555
ขอบคุณค่ะ
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Is_ink
post Jul 3 2015, 04:17
Post #9


Y
*

Group: Member
Posts: 3
Joined: 3-July 15
Member No.: 4,945
Name : Waritta
Age : 24



จุนจังน่ารักอ่า
Go to the top of the page
 
+Quote Post
nvara
post Aug 9 2015, 14:34
Post #10


Y
*

Group: Member
Posts: 4
Joined: 9-August 15
Member No.: 5,008



อิอิ เขิลอ่ะ secretsmile.png
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Guest_dorpornxxxvog_*
post Aug 2 2017, 09:44
Post #11





Guests






. , http://profi-news.ru/

http://profi-news.ru/ . , . - " ".


: 74
http://profi-news.ru.
, .
-
-
-
-
-
-
-
-
-
- http://profi-news.ru/

, . .
:

48 rbc 2 102
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Guest_dorpornxxxvog_*
post Aug 2 2017, 09:50
Post #12





Guests






. , http://profi-news.ru

profi-news.ru . , . web- " ".


: 24 1 24
http://profi-news.ru/.
, .
-
-
-
-
-
-
-
-
-
- http://profi-news.ru

. , . . .
- :

74 48 rbc
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Guest_dorpornxxxvog_*
post Aug 2 2017, 10:14
Post #13





Guests






. , http://profi-news.ru

profi-news.ru . , . - " ".


: 2 102 lentaru
http://profi-news.ru/.
, .
-
-
-
-
-
-
-
-
-
- profi-news.ru

, . .
- :

newsrucom
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Guest_dorpornxxxvog_*
post Aug 2 2017, 10:17
Post #14





Guests






. , http://profi-news.ru/

http://profi-news.ru . , . - " ".


: 74
http://profi-news.ru/.
, .
-
-
-
-
-
-
-
-
-
- http://profi-news.ru/

- . . 2017 .
- :

48 rbc 2
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Guest_dorpornxxxvog_*
post Aug 2 2017, 10:33
Post #15





Guests






. , http://profi-news.ru/

profi-news.ru . , . - " ".


: newsrucom 24 1 24
http://profi-news.ru/.
, .
-
-
-
-
-
-
-
-
-
- http://profi-news.ru/

, , , . .
- :

74
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Guest_dorpornxxxvog_*
post Aug 2 2017, 11:59
Post #16





Guests






. http://profi-news.ru

http://profi-news.ru . , . web- " ".


: 24
http://profi-news.ru.
, .
-
-
-
-
-
-
-
-
-
- http://profi-news.ru

. .
web- :

74 48
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Guest_dorpornxxxvog_*
post Aug 2 2017, 12:04
Post #17





Guests






. , http://profi-news.ru

http://profi-news.ru/ . , . " ".


: newsrucom 24
http://profi-news.ru.
, .
-
-
-
-
-
-
-
-
-
- http://profi-news.ru

. .
web- :

1 24 74
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Guest_dorpornxxxvog_*
post Aug 2 2017, 12:44
Post #18





Guests






. , http://profi-news.ru

profi-news.ru . , . " ".


: newsrucom 24 1 24
http://profi-news.ru.
, .
-
-
-
-
-
-
-
-
-
- profi-news.ru

. , . . 2017 .
:

74
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Guest_dorpornxxxvog_*
post Aug 2 2017, 13:40
Post #19





Guests






. , http://profi-news.ru

- http://profi-news.ru/ . , . - " ".


: 74 48
http://profi-news.ru.
, .
-
-
-
-
-
-
-
-
-
- profi-news.ru

. , . . .
web- :

rbc 2 102 lentaru
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Guest_dorpornxxxvog_*
post Aug 2 2017, 13:55
Post #20





Guests






. , http://profi-news.ru

web- profi-news.ru . , . - " ".


:
http://profi-news.ru/.
, .
-
-
-
-
-
-
-
-
-
- http://profi-news.ru

, , , . 2017 .
:

newsrucom 24 1 24
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Guest_dorpornxxxvog_*
post Aug 2 2017, 14:13
Post #21





Guests






. , http://profi-news.ru/

- profi-news.ru . , . web- " ".


:
profi-news.ru.
, .
-
-
-
-
-
-
-
-
-
- http://profi-news.ru/

. , . . .
:

newsrucom 24 1 24
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Guest_dorpornxxxvog_*
post Aug 2 2017, 16:15
Post #22





Guests






. , http://profi-news.ru

profi-news.ru . , . " ".


: 74
http://profi-news.ru.
, .
-
-
-
-
-
-
-
-
-
- profi-news.ru

, , , . .
- :

48 rbc 2
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Guest_dorpornxxxvog_*
post Aug 2 2017, 16:22
Post #23





Guests






. , http://profi-news.ru/

web- http://profi-news.ru/ . , . - " ".


: newsrucom 24 1 24
profi-news.ru.
, .
-
-
-
-
-
-
-
-
-
- profi-news.ru

. .
- :

74
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Guest_dorpornxxxvog_*
post Aug 2 2017, 16:37
Post #24





Guests






. , http://profi-news.ru

http://profi-news.ru . , . " ".


: 74 48
http://profi-news.ru/.
, .
-
-
-
-
-
-
-
-
-
- profi-news.ru

- . . 2017 .
:

rbc 2 102 lentaru
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Guest_dorpornxxxvog_*
post Aug 2 2017, 20:46
Post #25





Guests






. , http://profi-news.ru

- profi-news.ru . , . - " ".


:
http://profi-news.ru.
, .
-
-
-
-
-
-
-
-
-
- http://profi-news.ru/

- . . .
- :

newsrucom 24 1 24
Go to the top of the page
 
+Quote Post

3 Pages V   1 2 3 >
Reply to this topicStart new topic
1 User(s) are reading this topic (1 Guests and 0 Anonymous Users)
0 Members:

 



Lo-Fi Version Time is now: 20th September 2018 - 11:19